Brandweer Sint-Niklaas

Geachte bezoeker,

Welkom op de site van de brandweer van Sint-Niklaas.

De zorg voor de veiligheid van de burger is een overheidstaak. In elke gemeente staan politie en brandweer elke dag in om de veiligheid van de inwoners en hun bezittingen te verzekeren. De brandweer van Sint-Niklaas is binnen de stedelijke dienstverlening een unieke organisatie, waarin gemotiveerde en deskundige vrijwilligers en beroepspersoneel samen instaan voor de brandweerzorg. Die brandweerzorg is vandaag veel meer dan het blussen van branden. De burger ziet bij incidenten de glimmende rode auto's met zwaailichten en sirenes. Maar aan die actie gaat veel voorbereiding vooraf. Van preventie over pro-actie en training tot en met de nazorg ligt er voor de brandweer een breed en boeiend taakveld open.

Voor concrete informatie verwijs ik u dan ook graag door naar de inhoud van onze site. Mocht u na het inkijken van deze website vragen of opmerkingen hebben, dan vernemen wij dit graag van u.

Veel surfplezier.

Dank voor uw interesse in de brandweer van Sint-Niklaas, hou het veilig!

Vriendelijke groeten,

Namen onze brandweermedewerkers,

Marc Vande Velde

korpschef brandweer Sint-Niklaas

Historiek

In het jaar 1217 is er voor het eerst sprake van een nachtwaker die een brand moest melden en daarna trachten te blussen met de hulp van toegesnelde bewoners, dit met lederen emmers.

In 1655 wordt een brede ringgracht gegraven rond de dries (de huidige Grote Markt) om zo een watervoorraad aan te leggen.

In de archieven is er reeds sprake van een "met de hand bediende brandspuit".Het onderhoud en de bediening van deze "handbediende brandspuit" gebeurde door de Paters Recoletten en dit gedurende een 100-tal jaar.

In 1777 worden 2 brandweermeesters en 2 helpers benoemd. Zij kregen een spuithuisje toegewezen voor het bergen van het toenmalige materieel. De paters werden ontheven van hun brandweertaak.

In het begin van de jaren 1900 werd bij elke brand de hulp ingeroepen van het korps van de Spoormaatschapij Mechelen-Terneuzen, dat voor die tijd over een modern en deels eigenhandig gemaakt materieel beschikte.

Tussen 1918 en 1938 werd het vrijwillige brandweerkorps o.l.v. de toemalige bevelhebber gemoderniseerd, ten dele op zijn eigen kosten.

Op 12 februari 1938 nam de gemeenteraad een beslissing, waarbij het "brandreglement" werd vastgelegd.Dit brandreglement omschreef de taken, rechten en plichten van de vrijwillige brandweerman, dit bepaalde hun vergoeding,

korps anno 1936

omschreef het materieel, en stelde effectief 18 man aan.In het jaar 1944 verlaat de brandweerdienst het spuithuisje om zich te gaan vestigen in een gebouw op de koer van het stadhuis.

Vanaf 1946 kwam de volledige ontplooiing: 2 moderne eerste hulpwagens, een automatische Metzladder (25m), twee hoge-en lagedrukwagens, een 10-tal centrifugaalpompen en een massa klein materieel. Een zeer aanzienlijke investering voor die tijd.

Het stadsbestuur kocht in 1973 een oude fabriek op in het centrum van de stad.

De totaal verwaarloosde gebouwen werden onder handen genomen,

volledige eerste uitruk 1963

muren uitgeslagen, andere bijgemetseld, inrijpoorten werden voorzien, er werd gevloerd, bezet, geschilderd. Burelen, leslokaal, radiokamer en sanitair werden voorzien.

Een jaar lang werkten de brandweermannen, in hun vrije uren, aan "hun kazerne".

Natuurlijk is er sindsdien nog het een en ander veranderd en verbeterd met als doel het op peil houden van de kwaliteit van de kazerne.

Nu door de komst van o.a. containerwagens zal er in de toekomst nog één en ander aan de kazerne moeten veranderen.

Tot het jaar 1983 was het brandweerkorps van Sint-Niklaas een vrijwillig korps. Er werkten wel een aantal korpsleden (9 man en 1 officier) in dagdienst, maar deze hadden een speciaal statuut.

Vanaf 1983 werd het vrijwillig brandweerkorps een gemengd korps met beroeps en vrijwilligers.

De mensen die reeds in de kazerne werkten, met het speciaal statuut, werden beroepsbrandweerman. De nieuwe aangeworven commandant werd ook beroeps en er werden op termijn nog een aantal mensen bij aangeworven tot de huidige getalsterkte van 16 beroepsmensen.

Alle beroepsbrandweermannen werken in dagdienst (8 u tot 16u30), en zijn buiten de diensturen oproepbaar voor deelname aan interventies en gezamenlijke opleiding met de vrijwilligers.

Organisatie

De brandweer van Sint-Niklaas behoort tot de categorie van de Y-Korpsen.

Momenteel telt ons korps twee burgersecretaressen,1 preplanner, 16 beroepsbrandweermannen ,

81 vrijwilligers en 10 aspiranten.

Het korps heeft een centrumfunctie in de zone Noord-oost, wat inhoudt dat zij naast het kunnen beschermen van het eigen gebied, met een totale bevolking van 68.818 inwoners en een oppervlakte van 8818 ha ( groot Sint-Niklaas bestaande uit Sint-Niklaas, Belsele, Nieuwkerken, Sinaai ) eveneens versterking moet kunnen bieden aan de omliggende Z- en C korpsen uit de zone.

Die zone bevat naast Sint-Niklaas de volgende gemeenten Groot Beveren, Waasmunster, Kruibeke, Stekene, Sint-Gillis en Temse.

Deze zone heeft een totale bevolking van ongeveer 200.000 mensen.

Het korps staat, sinds medio '80 onder leiding van Kapitein-Commandant Vande Velde Marc.

Alarmering

De Sint-Niklase brandweer is ingedeeld in 4 hoofdgroepen, nl. groep 110, peloton 120, peloton 130, peloton 140.

Iedereen is ingedeeld in èèn van deze groepen. Er wordt geen verschil gemaakt tussen het beroepspersoneel en de vrijwilligers.

De groep 110 bestaat uit de officieren. De officieren zijn bij beurtrol, officier van dienst.

Deze is tussen 16.30 uur en 08.00 uur en in de weekends steeds bereikbaar ofwel telefonisch ofwel via radio en dit een ganse week.

Alle officieren zijn ook nog eens elk afzonderlijk oproepbaar.

Op weekdagen tussen 08.00 uur en 16.30 uur is steeds de commandant of zijn vervangende officier aanwezig in de kazerne.

De andere 3 groepen bestaan elk uit : 3 onderofficieren, 6 chauffeurs, en een 20 brandweermannen. Bij brand wordt de officier en het peloton van alarm opgeroepen. De officier vertrekt direct naar het interventieadres, de opgeroepen brandweermannen komen naar de brandweerkazerne om de uitruk te verzekeren volgens een vaste uitrukprocedure.

Bv. bij brand vertrekt vanuit de kazerne N3 half-zware autopomp met een bezetting van 5 personen, ladderwagen N10 met 3 personen, tankwagen N6 met 3 personen, en de materiaalwagen N5 met 5 personen.

Bij een ongeval met beknelling vertrekt naast de officier van dienst, de snelle reddingswagen N18 met een bezetting van 3 personen, een halfzware autopomp N1 met 5 personen, en de materiaalwagen N5 met 5 personen.

Uiteraard kan men steeds nog personeel bij oproepen om met extra materiaal ter plaatse te komen.

Elk peloton, uitgezonderd groep 110, is nog eens onderverdeeld in ondergroepen.

Die kleinere groepen worden bij toerbeurt opgeroepen voor kleine, niet dringende opdrachten.

Sinds enige jaren is er in de weekends van de maanden mei, juni, en augustus een piketdienst. Deze bestaat 1 onderofficier, 1 korporaal, 2 chauffeurs en 6 brandweermannen.

Bij brand of redding worden zij steeds mee opgeroepen met het peloton van alarm.

De piketgroep moet steeds beschikbaar zijn. Door het gebruik van dit systeem, is men steeds verzekerd van voldoende personeel tijdens de 3 zomermaanden.

De radiokamer is steeds bemand, tijdens de weekdagen tussen 08.00 uur en 19.00 uur door een beroeps-brandweerman en vanaf 19.00 u tot 08.00 u door een brandweerman-vrijwilliger.

Voor deze dienst bestaat een beurtrol.

In de verlofmaand juli, is een wachtdienst van minimum 15 man, beroepspersoneel en vrijwilligers, in de kazerne aanwezig.

Opleiding en onderricht

Na het slagen in de selectieproeven uitgeschreven door het gemeentebestuur, begint men als aspirant-brandweerman.

Gedurende een volledig jaar en dit met minimum 3 oefeningen per maand, krijgt de aspirant onderricht in de elementaire vaardigheden en taken eigen aan de brandweer.

Dit onderricht gebeurt binnen het eigen korps. Zij moeten ook nog cursus volgen en slagen in het examen aan de Oost-Vlaamse brandweerschool.

Na het behalen van het brandweerbrevet wordt de aspirant benoemd tot brandweerman en wordt hij ingedeeld in één van de diverse pelotons.Vanaf nu kan hij daadwerkelijk ingezet worden bij interventies en wachtdiensten in de kazerne of de radiokamer.

Er wordt geen onderscheid gemaakt tussen vrijwilliger en een beroeps, zij het wel dat de aspirant-beroepsbrandweerman tijdens zijn dagdienst nog een extra opleiding krijgt als chauffeur-pompbedienaar.

De pelotons krijgen maandelijks algemene oefening en 2-maandelijks oefening in het dragen van perslucht.

De chauffeurs hebben om de 2 weken oefening.

De duikers elke week in het zwembad en 1 maal per maand in open water.

De meetploeg gevaarlijke stoffen (victim) oefent 1 maal per maand. De gaspakdragers oefenen om de 2 maanden.

verder worden er ook speciale oefeningen gehouden in regioverband, dit om de samenwerking tussen de diverse korpsen te verbeteren en te optimaliseren.

Het regionaal gasmeetplan " victim "

De zone Noord-Oost ligt als het ware in de schaduw van de zware petrochemische industrie van Antwerpen.

Bovendien bevinden er zich op het grondgebied van Groot-Beveren ook nog een 8-tal seveso bedrijven (Bayer, Fina, Phenolchemie......) een groot aantal stockeerplaatsen (chemische ) en de kerncentrale van Doel.

Via trein en autowegen worden nog eens tonnen al dan niet gevaarlijke stoffen vervoerd.

Begin jaren 90' is men in Sint-Niklaas beginnen zoeken naar een antwoord op de vraag: wat als er zich een belangrijk incident voordoet met gevaarlijke of hinderlijke stoffen?

Zo kwam men in 1991 terecht bij het " victim-meetproject wat reeds in gebruik was in het Nederlandse Rijnmondgebied in Rotterdam.

in 1994 is men gestart met de andere brandweerkorpsen uit de zone Noord-Oost in dit victim-project te betrekken. In feite een logisch gevolg, een eventuele gaswolk stopt toch ook niet aan gemeentegrenzen.

Wat is nu dit victim-meetplan?

Is er een incident met gevaarlijke stoffen, dan verwittigt het korps waar het incident zich voordoet, de alarmcentrale van de brandweer Sint-Niklaas en alarmeert deze de meetploegen van de diverse korpsen ( elke brandweerdienst uit de zone heeft 1 meetploeg ) om metingen te verrichten.

Vanuit de brandweerkazerne van Sint-Niklaas wordt alles gecoördineerd.

De metingen worden via een computerprogramma verwerkt om een eerste risicogebied te omschrijven.

Vervolgens worden de meetploegen naar vooraf vastgelegde meetpunten gestuurd aan de rand van het risico-gebied om terug metingen te verrichten. Zo kan men een gaswolk volgen en aanbevelingen doen aan de gemeentelijke overheid wat betreft de schadelijheid voor mens en milieu.

Victim is in feite een computerprogramma dat op basis van ingevoerde gegevens een risico gebied afbakend .

Duikteam brandweer Sint- Niklaas

Vanaf 1987 beschikt de brandweer over een duikteam. Vandaag bestaat het team uit 10 duikers en 10 seingevers. Aanvankelijk werd er gedoken met eigen sportduik materiaal, maar nu heeft elke duiker zijn persoonlijk droogpak en staat er een duikwagen ter beschikking met volledige duikuitrustingen en volgelaat maskers met radiocommunicatie.De brandweerduikers zijn niet alleen oproepbaar voor opdrachten op eigen grondgebied maar beschermen ook Waasmunster en Stekene en maken deel uit van een zonaal permanentiesysteem dat er voor zorgt dat steeds minimaal 2 duikers in de zone Waasland beschikbaar zijn voor duikopdrachten.

Preplanner

Vacatures

er zijn momenteel geen vacatures